امت مبعوث شده، در آیات آغازین سوره اسراء آیات ابتدایی سوره مبارکه اسراء، بیانگر وعده قطعی خدای متعال درباره آینده تحولات منطقه غرب آسیا است. محتوای این آیات ناظر به اِخبار خدای متعال از فتنه و فساد جهانی یهود است. این فتنه و فساد دو مرتبه شکل می گیرد که پیش گویی آن، پیش از قرآن، در تورات آمده است. بر اساس آیات شریفه سوره اسراء، حکومت یهودی شکل گرفته در فلسطین، با علو و برتری جویی خود، فسادی جهانی را مرتکب می¬شود: «وَ قَضَیْنا إِلى‏ بَنِی إِسْرائِیلَ فِی الْکِتابِ لَتُفْسِدُنَّ فِی الْأَرْضِ مَرَّتَیْنِ وَ لَتَعْلُنَّ عُلُوًّا کَبِیرا؛ ما به بنى اسرائیل در کتاب (تورات) اعلام کردیم که دو بار در زمین فساد خواهید کرد، و برترى‏جویى بزرگى خواهید نمود.» (اسراء، 4). این دو فساد با بعثت بندگان مخلص خدا برای سرکوبی فتنه گران،پایان می یابد: «بَعَثْنا عَلَیْکُمْ عِباداً لَنا أُولِی بَأْسٍ شَدِید»(اسراء، 5) 

تعبیر «بَعَثْنا عَلَیْکُمْ عِباداً لَنا أُولِی بَأْسٍ شَدِید» در آیه پنجم این سوره، کلیدواژه‌ای است که گره‌های ناگشوده بسیاری از تقابل‌های تمدنی معاصر را باز می‌کند. با استناد به روایات و تحلیل محتوای آیات آغازین سوره اسراء، «امت مبعوث‌شده» به عنوان نیروی پیشران و مدیریت‌کننده در مواجهه با این فساد نظام‌مند صهیونیسم عمل می کنند. 

خداوند در توصیف سرکوب کنندگان یهودیان فسادگر، از تعبیر «عباداً لنا» (بندگان خاص ما) استفاده می‌کند. آنان کسانی هستند که در دو برهه ای که فساد یهود به اوج می‌رسد، به اراده الهی برای اصلاح زمین و پایان دادن به استیلای ظلمی که توسط یهودیان پدیدار گشته است، برانگیخته می‌شوند. بر پایه روایت امام صادق علیه السلام که در کتاب شریف بحارالانوار آمده است، امام علیه السلام در تفسیر آیه شریفه سه بار سوگند یاد کردند که اینان اهل قم هستند: «وَ رَوَى بَعْضُ أَصْحَابِنَا قَالَ کُنْتُ عِنْدَ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع جَالِساً إِذْ قَرَأَ هَذِهِ الْآیَةَ «فَإِذا جاءَ وَعْدُ أُولاهُما بَعَثْنا عَلَیْکُمْ عِباداً لَنا أُولِی بَأْسٍ شَدِیدٍ فَجاسُوا خِلالَ الدِّیارِ وَ کانَ وَعْداً مَفْعُولاً« فَقُلْنَا جُعِلْنَا فِدَاکَ مَنْ هَؤُلَاءِ فَقَالَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ هُمْ وَ اللَّهِ أَهْلُ قُم‏»(بحار الأنوار، ج‏57، ص216) مصداق بودن اهل قم، ناظر به مرجعیت دینی و مذهبی و رهبری آن در زمانی است که یهود فتنه ای جهانی را پدید آورده است و انتساب این نقش به ایرانیان در منابع روایی، از باب «شایستگیِ ایمانی و معرفتی» است. ایرانیان به عنوان پیشگامان جریان حق، مدیریت این حرکت تمدنی را بر عهده دارند؛ حرکتی که با تکیه بر ایمان راسخ و قدرت نظامی و تشکیلاتی قدرتمند(اولی‌بأس شدید) پدید می آید و البته سایر آزادگان جهان از مذاهب و ملل مختلف نیز حول محور مبارزه با طغیان صهیونیست به آنان خواهند پیوست. 

این امت مبعوث، در دو مرحله، با ورود به بیت المقدس و سرکوب نظام فسادانگیز صهیونیسم جهانی، به مقابله با این فسادگری برمی‌خیزند. این تقابل، مأموریتی مقدس است که با شکست هیمنه استکبار و فتح بیت‌المقدس به فساد جهانی یهود پایان می یابد: «فَإِذا جاءَ وَعْدُ الْآخِرَةِ لِیَسُوؤُا وُجُوهَکُمْ وَ لِیَدْخُلُوا الْمَسْجِدَ کَما دَخَلُوهُ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ لِیُتَبِّرُوا ما عَلَوْا تَتْبِیرا؛ و هنگامى که وعده دوم فرا رسد، (آن چنان دشمن بر شما سخت خواهد گرفت که) آثار غم و اندوه در صورتهایتان ظاهر مى‏شود و داخل مسجد (الاقصى) مى‏شوند همان گونه که بار اول وارد شدند و آنچه را زیر سلطه خود مى‏گیرند، در هم مى‏کوبند.» (اسراء، 7) 

مطابق این آیات، سنت الهی بر این تعلق گرفته است که در «وعده آخر»، این امت نه تنها قدرت را از چنگال مفسدان خارج ‌کند، بلکه زمینه‌ساز استقرار کامل حق در زمین گردد.