• تاریخ انتشار : 1400/08/05 - 10:00
  • تعداد بازدید : 59
  • زمان مطالعه : 3 دقیقه

مبارزه با طاغوت، زمینه رسیدن به توحید

در میان کتب تاریخی و حدیثی مانند تاریخ یعقوبی، بحارالانوار، سیره حلبی و غیره چنین می‌خوانیم که هنگام ولادت حضرت محمد صلی الله علیه و آله وسلم، با دو گروه حوادث بزرگ و بی‌نظیر مواجه هستیم: گروه اول حوادث بیرونی وگروه دوم حوادث درونی است. حوادث گروه اول عبارتند از: شکاف برداشتن ایوان کاخ کسری و فروریختن چهارده کنگره‌ی آن، خاموش شدن آتشکده‌ی فارس، سرنگون شدن بت‌های بتکده‌ی مکه، دیدن خواب وحشتناک توسط انوشیروان و موبدان و...
وحوادث گروه دوم: شامل ساطع شدن نوری از وجود مبارک آن حضرت به آسمان، جاری شدن جمله «الله اکبر کبیراً و الحمد لله کثیراً و سبحان الله بکرة و اصیلا» بر زبان مبارک حضرت و...
با بررسی اجمالی این حوادث و مقایسه آن‌ها با یکدیگر به دو نکته و یک  نتیجه عمده می‌رسیم:
نکته اول: نقطه مشترک حوادث گروه اول، از بین رفتن مظاهر کفر و شرک و طغیان است.
نکته دوم : حوادث گروه دوم مظهر توحید وحق مطلق می‌باشند.  
نتیجه آن است که: مهم‌ترین مأموریت همه انبیاء و بالاخص نبی اعظم الهی صلی الله علیه و آله براساس آیه شریفه «ولقد بعثنا فی کلّ أمّةٍ رسولًا أن اعبدوا اللّه واجتنبوا الطّاغوت» (نحل /36)، سوق دادن بشر به سوی مقصد عبودیت حق و فقط با کنار زدن مهم‌ترین مانع یعنی طاغوت درون و برون میسر است.
گسترش و استقرار فضای بندگی الهی که در واقع استقرار توحید در تمام ابعاد زندگی بشر است و بشر جز از راه کنار گذاشتن و دور ریختن کفر و شرک و طغیان، که مولود غرور، تکبر و خودپرستی انسانی است میسر نبوده و نخواهد بود، چراکه براساس آیه «إنّا هدیْناه السّبیل إمّا شاکرًا وإمّا کفورًا» (انسان/3) انسان است که می‌تواند با اختیار خود، خویش را زیر چتر ابر رحمت پرفیض الهی قرار داده و موجبات بارش رحمت الهی شود و در نتیجه آماده‌ی پذیرش آن رحمت شده و زمین  خشک و مرده‌ی خود را با لبیک گفتن به ندای آسمانی «یا أیّها الّذین آمنوا استجیبوا للّه وللرّسول إذا دعاکم لما یحییکم» (انفال /24) به توفیق الهی به مقام سرور کائنات نائل کرده  و مافوق عرشیان قرار گیرد.
و با این کار شایسته خطاب «یا أیّتها النّفْس الْمطْمئنّة ارْجعی إلی ربّک» (فجر/ 26-27) قرار گرفته و از نور توحید نبی اعظمش که برترین شعاع آن است بهره‌مند شود. همانطور که امام صادق علیه السلام می‌فرماید: «بمحمّدٍ (صلی الله علیه و آله) تطْمئنّ الْقلوب و هو ذکْر الله».
و یا با اراده و اختیار خود مسیر عقب‌نشینی و سقوط خود را رقم زده و به جایگاه «کالأنعام بل هم اضل» و «اسفل‌سافلین» سقوط کند.
 با عنایت به این‌که «لکل بیت  باب» و به فرموده حق تعالی «و اتوا البیوت من ابوابها» (بقره /189) باب توحید، پیامبر اعظم الهی است چراکه «لا إله إلّا اللّه حصنی فمن دخل حصنی امن من عذابی بشروطها و أنا من شروطها» (عیون اخبار الرضا) با این توضیح که تمامی حلقات این سلسله پاره‌ی تن آن حضرت هستند.
در نتیجه فقط با ورود به باب توحید از راه باب خاص آن (نبی اعظم الهی) می‌توان به هدف اصلی خلقت، که همان رسیدن به مقام اطمینان است نایل گشت.

حجت الاسلام والمسلمین رحیم مهدوی پور

رئیس دانشکده علوم قرآنی بجنورد

  • گروه خبری : یاداشت ها
  • کد خبر : 5360
کلمات کلیدی

نظرات

0 نظر برای این مطلب وجود دارد

نظر دهید