• تاریخ انتشار : 1400/07/29 - 08:28
  • تعداد بازدید : 78
  • زمان مطالعه : 8 دقیقه
عضو هیأت علمی دانشکده علوم قرآنی ملایر مطرح کرد:

امام صادق علیه السلام احیاگر مذهب شیعه

عضو هیأت علمی دانشده علوم قرآنی ملایر، امام جعفر صادق علیه السلام را احیاگر مذهب شیعه معرفی کرد.

به گزارش ایحاء از ملایر، حجت الاسلام والمسلمین حسین مقدس عضو هیأت علمی دانشکده علوم قرآنی ملایر در گفت و گو با خبرنگار ایحاء به بیان تأثیرات مهم دوران امامت حضرت صادق علیه السلام در بقای مذهب تشیع پرداخت. پ

وی اظهار کرد:  ساحت منور و معزز امام صادق علیه السلام را به عنوان احیاگر مذهب شیعه می شناسیم و شیعه را به عنوان مذهب جعفری نام می برند. در زندگی امام صادق علیه السلام یکی از نکات قابل توجه و تامل این است که ما شیعه را به نام ایشان می شناسیم. این که چه مسائلی در تاریخ به وجود آمده در زمان خلافت اموی ها و در آستانه خلافت عباسی ها چه حرکاتی در میان مسلمانان صورت گرفت به نظر همه اینها قابل دقت و تامل است، تاحدی که می بینیم یک جریانی را امام صادق علیه السلام به وجود می‌آورند که این جریان موجب احیای مذهب شده واصلا بسیاری از مباحث بخصوص مسائل فقهی و مسائل کلامی و عقیدتی و حرکت های نو و جدیدی در زمان امام شکل می‌گیرد و می‌شود گفت ایشان بنیان گذار و و علمدار یک نهضت علمی علی الخصوص در زمان خودشان می شوند.

حجت الاسلام مقدس بیان کرد: همه ائمه علیهم السلام در بعضی از نقاط با هم اشتراکاتی دارند با این که همه اینها نور واحدی هستند که در زمان های مختلف نورانیت خودشان را به منصه ظهور می‌رسانند، قطعاً همه ائمه از نظر اخلاقی الگوی تمام بشریت بوده و همه کسانی که بخواهد مسیر اخلاقی الهی قدم بردارند ، ائمه به عنوان اسوه و الگو معرفی می شوند. ساحت امام صادق علیه السلام نیز از این مسئله مستثنی نبوده و به عنوان یک چهره برتر در عصر خودشان الگوی جهانیان شمرده می شوند.  در مسئله عبادت همۀ ائمه قطعا الگو هستند و شخص امام صادق علیه السلام هم به همین صورت می باشد.

وی در ادامه امام جعفر صادق علیه السلام را شخصی ظلم ستیز در برابر ستمگران معرفی کرد و افزود: در مسئله مبارزه با ظلم در هیچ زمان هیچ امامی متوقف نشد و کوتاهی نکرد. این که امام صادق علیه السلام در مقابل حکومت ظلم سکوت نکرد و لذا جریان اصل طاغوت ستیزی در سیره امام صادق علیه السلام بوده و هرچند امام صادق علیه السلام در مسائل علمی بسیار کوشیدند که عرض خواهد شد، اما در مسئله ظلم ستیزی و مبارزه با ظلم هم ننشستند تماشگر ظلم هایی باشند که دیگران انجام می دهند و لذا در این راستا می‌توان گفت عدم همکاری امام صادق علیه السلام با دستگاه طاغوت و عدم مراوده با خلفای طاغوت حاکی از این است که امام عملاً نارضایتی خودشان را از دستگاه ظالم نشان می دادند. از طرفی وقتی قیام هایی شکل می گیرد، حضرت خود به دلایلی در این قیام ها شرکت نمی کند، چون می دانند بعد از قیام امام حسین علیه السلام، هر قیامی که شکل گرفت آن نتیجه مطلوب را نداد، به خلاف قیام امام حسین که عملا اسلام را زنده نگه داشت، مع الوصف هر چند که خود امام صادق به دلایلی که ذکر خواهد شد از جمله عدم داشتن نیرو های لازم در جهت مبارزه با نیرو های طاغوت با آنها همراه نشدند، مع الوصف اگر قیام هایی شکل می گرفت مورد تایید امام قرار می گرفت چنان که می بینیم در زمان امام وقتی حرکت هایی صورت می گرفت از سوی برخی افرادی که منسوب به ائمه هستند حضرت در این راستا تایید کرده حتی در بعضی فرمایشات هست حضرت می فرماید: خیر من و شیعیان من پیوسته در سایه این قیام هاست من دوست دارم که قیام گران شیعی علوی قیام کنند و من مخارج شان را تامین کنم.  ما در همین زمینه می‌بینیم که امام وقتی می خواهد مبارزه خودش را یا مخالفت خود را با دستگاه طاغوت اعلام بفرماید در بعضی از فرمایشات که منسوب آقا هستند می‌فرماید: «هر کس که بقای ستمگران را دوست داشته باشد در حقیقت دوست دارد که خداوند معصیت بشود» که  این نشان‌دهنده مخالفت حضرت با دستگاه ظلم است.

 

دکتر مقدس وجود فرقه های انحرافی را از ویژگی های دوران امامت حضرت صادق علیه السلام عنوان کرد و در خصوص نحوه برخورد امام با آنان گفت:  شکل دیگری از فعالیت‌ها که به نظرم امام صادق علیه السلام در زمان خودشان نشان دادند مواجهه و برخورد با فرقه های انحرافی است. اگر ما عصر امام باقر و امام صادق علیهما السلام را خوب دقت کنیم می‌بینیم بسیاری از فرقه های کلامی فقهی در این زمان شکل می‌گیرد. در حکومت اسلام به اسم اسلام و قرآن بسیاری از فرقه ها دارد شکل می گیرد کسی باید در برابر این فرقه ها مبارزه کند اینجا دیگر دست به قبضه شمشیر بردن نیست، اینجا  اگر شمشیر است، شمشیر علم است، اگر مبارزه ای هست یک مبارزه علمی را می‌طلبد نه  صرفاً قیام با شمشیر بوده باشد. اگر عده ای دارند در مقابل اسلام اصیل موضع‌گیری می‌کنند و به نام اسلام فرقه سازی می‌کنند، مکتب سازی می‌کنند، مذهب سازی می‌کنند، باید در برابر این ها با شمشیر برنده علم ایستاد و مبارزه کرد؛ لذا یکی از ویژگی‌های بسیار ممتاز امام صادق علیه السلام در زمان خودشان به نظر می‌رسد مواجهه با جریان‌های تکفیری است. مواجهه و مقابله با سلفی‌های زمان خودشان است که باعث می‌شود که حضرت دست به یک نهضت علمی بزند و در برابر بسیاری از بدعت ها و گرایش های انحرافی در زمان خودشان مبارزه کند. از  این جهت می بینیم که امام صادق یک مبارزه علمی را شروع می کند و در ابعاد مختلف شاگرد تربیت می‌کند. این که مشهور است که حضرت بیش از  ۴۰۰۰ نفر تربیت کرده اند که هر کدام از این ها در جهات مختلف علمی کار می کردند، این حاکی  از عظمت علمی امام صادق علیه السلام است. تربیت و آموزش نخبگان در مسائل علمی یک امر بسیار ارزشمندی است. کسانی که پژوهشگر برتر و نخبگان زمان خودشان باشند و بتوانند به شبهاتی که از سوی بسیاری از افراد مطرح می‌شود پاسخ بدهند و لازم نباشد همه به امام مراجعه کنند، بلکه  شاگردانی تربیت و در مسائل فقهی، در مسائل کلامی، در مسائل علم تجربی حتی، آنها پاسخگوی نیازهای زمان خودشان بودند.

وی در ادامه در خصوص دیگر ویژگی های حضرت، عنوان کرد: یکی دیگر از مسائلی که به نظر من در مورد امام صادق علیه السلام قابل دقت و تأمل است مسئله ارتباط میان علم امام علیه السلام با قرآن کریم است من توصیه می کنم عزیزانی که می خواهند در مورد ائمه به خصوص در مورد علم ائمه مطالعه کنند، حداقل کتاب اصول کافی جلد اول را نگاه کنند. در این جلد با بسیاری از روایات مواجه می‌شویم که حاکی از عظمت علمی ائمه عموما و امام صادق خصوصا است و ارتباط علم ائمه با حقیقت قرآن است. ما اگر بخواهیم افرادی را نام ببریم که با حقایق نه تنها با ظواهر قرآن بلکه با بطون قرآن آشنا هستند وجود ائمه هستند. اینکه از وجود امام صادق علیه السلام روایات گسترده ای منقول است که امام علم خودشان را به قرآن نسبت می‌دهد، همین قرآنی که خیلی‌ها از فهمش عاجزند و از درک حقایق وجودی قرآن عاجزند؛ اما ائمه همه علم خودشان را منتسب به قرآن می‌دانند. همه علم خودشان را متصل به قرآن می دانند، لذا در روایتی که منسوب به امام صادق علیه السلام است، ایشان در تفسیر آیه ۷ سوره آل عمران می‌فرمایند: «الراسخون فی العلم أمیر المؤمنین و الأئمّة من بعده علیهم السلام؛ راسخون در علم، حضرت علی و أئمّه علیهم السلام بعد از او می‌باشند».

حسین مقدس افزود: در روایت دیگری که ما از وجود امام صادق علیه السلام می بینیم، حضرت در یک فرمایش بسیار ارزشمندی می‌فرمایند«إنّی لأعلم ما فی السّماوات وما فی الأرض ، وأعلم ما فی الجنّة ، وأعلم ما فی النّار ، وأعلم ما کان وما یکون. ثمّ مکث هنیئةً فرأى أنّ ذلک کبر على من سمعه منه ، فقال: علمت ذلک من کتاب اللّه عزّوجلّ ، إنّ اللّه عزّوجلّ یقول : فیه تبیان کلّ شیءٍ یعنی: «بدون تردید من به آن چه در آسمان ها و زمین و بهشت و دوزخ است و آن چه تحقّق یافته وتحقّق خواهد یافت آگاهى دارم. امام سپس لحظه اى درنگ کرد و چون دید این سخن بر شنوندگان گران آمد فرمود: این را من از کتاب خداوند عزّوجل یافته ام، که، خداوند مى فرماید: «در آن بیان هر چیزى هست».

وی در پایان اظهار کرد: هرچند بحث بسیار فراوان است. ائمه علیهم السلام به ویژه امام صادق علیه السلام در جهت تبیین مسائل فقهی تلاش گسترده ای کردند، بسیاری از مباحث فقهی و شرعی ما منتسب به ایشان است اگر  با کتاب های وسائل الشیعه و کتب حدیث آشنا  باشید می‌بینید بسیاری از روایات فقهی ما تعبیر قال الصادق علیه السلام است. طبق عقیده امامیه، امام باید تمام احکام و قوانین دین برای سعادت دنیوی و اخروی مردم را بیان کنند و آنچه را که برای ارشاد و هدایت انسان ها مهم است تبین کنند و اطلاع کامل داشته باشد و لذا چون امام پیشوای مردم است و الگوی انسان ها در مسیر هدایت است، قطعاً وجود نازنین امام صادق علیه السلام در این راستا هستند.

 

  • گروه خبری : گروه های مطالب,مصاحبه
  • کد خبر : 5328
کلمات کلیدی

نظرات

0 نظر برای این مطلب وجود دارد

نظر دهید