جلسه دفاعیه دانشجو  مهناز رحمتی سلیمانیه رشته تحصیلی علوم قرآنی گرایش اعجاز در مقطع کارشناسی ارشد با عنوان:  بررسی و تبیین عوامل و پیامدهای فقر زایی تربیتی از دیدگاه قرآن کریم و نهج‌البلاغه با راهنمایی جناب آقای دکتر مسعود اقبالی و داوری سرکار خانم دکتر زهره نریمانی در دانشکده علوم قرآنی کرمانشاه برگزار گردید.

در بخشی از این پایان نامه می خوانیم:

مسئله تربیت مهم ترین و اساسی ترین مسائل جوامع اسلامی و دشوار ترین مسئله ابتلای انسان است، که با عمل به دستورات ارزشمند دینی که حاوی نکات تربیتی است ضروری می‌باشد. تمام آیات قرآنی که خطاب به همه انسانها آمده و با عنوان یا «ایها الانسان» و یا « ایها الناس» و«یا بنی آدم» مبتنی بر دستورات و اصول دینی برای تهذیب نفس و فضائل اخلاقی است ، بیانگر ارزش و اهمیت تربیت در قرآن کریم است . نزول همه کتب آسمانی به ویژه قرآن کریم و بعثت همه انبیاء به ویژه پیامبر اکرم صلوات الله علیه در کل مأموریتی است برای هدایت‌گری و تربیت معنوی و اخلاقی و انسانی  فرد و جامعه است. تبیین دقیق تربیت نیازمند شناسایی عوامل و موانع تأثیر گذار آن می‌باشد. از دیدگاه قرآن کریم، جهل و غفلت از عوامل مهم فقر تربیتی می‌باشد. رعایت اصول تربیتی قرآن کریم مانع از فقر زایی تربیتی می‌شود. موانعی مانند: شکرگزاری، تقوا، عدل، احسان، زهد و پارسایی.

امام علی علیه السلام مفسر وحی و مبین سیره و سنت رسول گرامی اسلام (ص) است و نهج ‌البلاغه متبلور دانش و معرفت آن حضرت، از آفریدگار و جهان هستی می‌باشد. امام علی علیه السلام سنگ بنای اسلام را معرفت خدا معرفی می‌کند و اساس دین و پرستش خداوند را هدف اصلی مکتب اسلام معرفی می‌کند. در سوره حمد می‌خوانیم، (ایاک نعبد و ایاک نستعین)، شناخت خدا یعنی گام نهادن در مسیر توجه و مسیری مطمئن به سمت ابدیت که تمام مراحل رشد و سعادت انسان و جامعه را تضمین می‌کند. نهج‌البلاغه گویای این حقیقت است که محور اصلی تربیت اصلاح رابطه با پروردگار است و این موجب اصلاح رابطه با دیگران هم می شود و به فرموده حضرت علی علیه السلام: «کسی که میان خود و خدا را اصلاح کند خداوند میان او و مردم را اصلاح می کند.» و «مغبوض ترین انسان نزد خداوند را کسانی می‌داند که متصدی امور فرهنگ و رهبران فکری و ارشاد دهنده جامعه هستند که با فکر و اندیشه های غلط و عقاید باطل باعث انحراف در فکر و اندیشه جامعه می‌شوند» آن حضرت در کلام گهر بار دیگری توصیه می‌کنند که «کسی که در مقام و پیشوای مردم قرار می گیرد پیش از آنکه به تربیت دیگران بپردازد باید به تأدیب خویش بپردازد و باید تأدیب او به عملش بیش از تأدیب او به زبانش باشد و کسی که معلم خویش است به احترام سزاوارتر است» 

نامه ۳۱ نهج البلاغه مولای متقیان به امام حسن مجتبی علیه السلام نمونه بارز توجه ایشان به این امر است. آن حضرت در این نامه به بسیاری از نکات تربیتی، رفتاری، اخلاقی و اجتماعی و بویژه شتاب در تربیت و ضرورت توجه به معنویات اشاره کرده اند.

اصلی ترین و مهمترین ریشه آسیب‌های اجتماعی، فرهنگ جامعه است، تربیت، تغییرات اساسی و بنیادی در تربیت جامعه دارد تربیت وسیله تکامل اجتماعی و سازگاری با محیط جامعه است. انسان در جامعه پرورش می‌یابد و ارزش ها و آداب و رسوم آن را می پذیرد. و شخصیت خود را با جامعه هماهنگ می کند. در واقع فرهنگ تنظیم کننده رفتار و اخلاق افراد جامعه است فقر تربیتی به عنوان یک معضل چند بعدی، منجر به بروز آسیب های اجتماعی می‌شود. از راهکارهای پیشگیری برای آسیب های اجتماعی ناشی از فقر تربیتی: فرهنگ سازی، خود سازی و جامعه سازی است که دست یابی به آن مستلزم رعایت تقوای الهی است که نیاز به تزکیه نفس از رذایل اخلاقی و آراستن به فضائل اخلاقی است که تقرب الهی، تقوا و عبودیت از مهمترین اهداف آن است.

مهمترین سرفصل های این پایان نامه عبارتند از:

فصل اول: کلیات و مفاهیم

فصل دوم: عوامل فقر زایی تربیتی در قرآن کریم

فصل سوم: عوامل فقر زایی تربیتی در نهج‌البلاغه

فصل چهارم:  پیامدهای فقر تربیتی و فرهنگی در قرآن کریم و نهج‌البلاغه

این پایان نامه در نهایت با کسب درجه بسیار خوب در این دانشکده پذیرفته شد.