یادداشت دکتر زهره اخوان مقدم
خدیجه سلام الله علیها و ولایت امیر مؤمنان(ع)
یادداشت خانم دکتر زهره اخوان مقدم، عضو هیات علمی دانشگاه بمناسبت سالروز وفات حضرت خدیجه(س)
در این یادداشت می خوانیم:
سالی پر از اندوه برای پیامبر اسلام و مسلمانان را میشناسید؟
نام «عام الحزن» را شنیدهاید؟ مگر در این سال چه اتفاقی افتاده، و نام «سال اندوه و غم» گرفته؟
پیامبر اسلام در این سال دو پناه، دو یار، دو حمایتگر قوی، و دو همراه و پشتیبان را از دست داد. یکی عمویش جناب ابوطالب علیهالسلام، و دیگری بانوی خانهاش حضرت خدیجه سلامالله علیها.
در روز دهم ماه رمضانِ سال دهم بعثت، سه سال قبل از هجرت، بانویی بینظیر که همة مسلمانان جهان مدیون او و زحمات و تلاشهای او هستند، از دنیا رفت. پیشگامی حضرت خدیجه در ایمان و انفاق، حقیقتی انکار ناپذیر است ولی من میخواهم به فضیلتی دیگر از ایشان اشاره کنم، که همانا «دوستی بیحدّ این بانو نسبت به امیرالمؤمنین» است که از اعتقاد محکم او به خدا و پیامبرش نشأت گرفتهاست. حضرت خدیجه حتی زمانی که هنوز ولایت امیرالمؤمنین ابلاغ نشده و مسلمانان، بدان مکلّف نشده بودند، علی(ع) را به جانشینی پیامبر پذیرفته بود. علامه مجلسی در روایتی طولانی این موضوع را از امام هفتم(ع) نقل کرده که پیامبر به حضرت خدیجه فرمود: این علی مولای مؤمنان و امام ایشان و جانشین من است. خدیجه فرمود: تصدیق میکنم و در حضور خدا بدین امر گواهی میدهم. حدیث، طولانی است و نکات جالبی دارد ولی توجه به این نکته لازم است که موضوع مذکور، در اوایل بعثت نبی اتفاق افتاده، و حضرت خدیجه اینچنین اطاعت و پیروی از پیامبر داشتهاند. در باب محبت حضرت خدیجه به علی(ع) سخن فراوان است تا آنجا که گفتهاند: «علیّ قُرّهُ عَینِ خدیجه سلامالله علیها»، علی نور چشم خدیجه بود.
این حجر عسقلانی عالم معروف اهل سنت، در کتابش «فتح الباری فی شرح صحیح البخاری» می نویسد: «علی از کودکی در خانه خدیجه رشد کرد و پس از رحلت خدیجه، با دختر او فاطمه ازدواج نمود، پس ریشه و اساس خاندان پیامبر از طرف مادر، به خدیجه باز می گردد.
خداوند ما را مشمول نگاه پرمهر و مادرانه حضرت خدیجه بفرماید.
نظر دهید